ความกังวลอาจมาเป็นใจเต้นเร็ว เปิดข่าวซ้ำ คิดล่วงหน้าหลายฉาก หรือตรวจข้อความจนทำงานไม่ต่อ การฝึกใจควรช่วยให้กลับมาดูสิ่งที่เกิดจริง ไม่ใช่บอกว่า “อย่าคิดมาก”
เขียนสิ่งที่รู้ สิ่งที่ยังไม่รู้ และเวลาที่จะตรวจข้อมูลอีกครั้ง ถ้ามีงานทำได้ ให้เลือกงานเล็กที่จบในสิบนาที ถ้ายังทำอะไรไม่ได้ ให้หยุดเติมข้อมูลชั่วคราว
ลืมตา มองสิ่งรอบตัว วางเท้าให้เต็มพื้น และหายใจตามธรรมชาติ หากอาการเกิดบ่อยจนรบกวนการนอน งาน หรือการกิน ควรคุยกับผู้เชี่ยวชาญ
ความกลัวว่าแม่จะตายมักเริ่มจากแม่ไม่รับสาย ผลตรวจสุขภาพ หรือเพียงเห็นว่าแม่แก่ลง ใจอาจซ้อมงานศพทั้งที่แม่กำลังซื้อของอยู่ ความรักทำให้กลัวการเสียได้ แต่การเฝ้าภัยตลอดวันทำให้เวลาที่ยังมีร่วมกันหายไป
คิดไม่หยุดอาจเป็นการซ้อมบทสนทนา ทบทวนความผิดพลาด หรือกระโดดจากบิลหนึ่งไปถึงอนาคตทั้งชีวิต ยิ่งสั่งตัวเองให้หยุด ความคิดยิ่งต้องพิสูจน์ว่ามันสำคัญ จึงควรเปลี่ยนจากไล่ความคิดเป็นจัดที่ให้มัน
นอนไม่หลับมีหลายแบบ—ไม่ง่วงเลย หลับแล้วตื่นตีสาม หรือกลัวว่าจะนอนไม่พอจนยิ่งตื่น ก่อนใช้คำแนะนำใด ต้องดูคาเฟอีน ยา เวลาเข้านอน ความเจ็บป่วย และความเครียดที่ค้างอยู่
ความกลัวป่วยอาจทำให้ตรวจร่างกายซ้ำ ค้นอาการตอนดึก หรือหลีกเลี่ยงโรงพยาบาลเพราะกลัวข่าวร้าย ทั้งการละเลยและการตรวจไม่จบต่างทำให้ชีวิตแคบลง ทางออกต้องมีแผนแพทย์ที่ชัดและขอบเขตกับการค้นข้อมูล