ความสูญเสียเกิดซ้ำจนแทบรับไม่ไหว
เปตวัตถุ ตอนนี้เปิดด้วยความผิดปกติที่ชื่อเรื่องจับไว้—แม่ผู้สูญเสียลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผู้ถามไม่ได้หยุดอยู่ที่ภาพนั้น แต่ถามต่อว่าการกระทำใดมาก่อนผลที่กำลังเห็น
เรื่องเฉลยเจตนาที่เคยมุ่งทำลายครอบครัวอื่น
เมื่อ “แม่ผู้สูญเสียลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า” เดินมาถึงคำตอบ ตัวละครผูกเหตุไว้กับความริษยาตามที่ต้นทางบันทึก ภาพแรกจึงไม่ได้มีไว้ให้กลัวอย่างเดียว แต่พากลับไปมองเจตนาในคราวที่ยังเลือกการกระทำได้
ผลที่ปรากฏใน “แม่ผู้สูญเสียลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า” เป็นคำอธิบายของตัวละครในเรื่องนี้ ไม่ใช่สูตรให้เราเอาไปทายว่าคนยากจน คนป่วย หรือคนสูญเสียในวันนี้เคยทำอะไรมา
อ่านความริษยาโดยไม่โทษผู้สูญเสียวันนี้
ใน “แม่ผู้สูญเสียลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า” เจตนาไม่ได้ลอยแยกจากกิริยาที่ทำลงไป คำว่า “กรรม” ในเรื่อง แม่ผู้สูญเสียลูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงชวนดูการเลือกของตนเอง ไม่ใช่เอาไว้ตอบลัดว่าคนอื่นสมควรเจออะไร กลับมาดูเจตนาและการกระทำที่เราเลือกได้ในวันนี้ โดยไม่เดาอดีตของใคร