อีกฝั่งอยู่ตรงหน้าแต่ยังข้ามไม่ถึง
เปตวัตถุ ตอนนี้เปิดด้วยความผิดปกติที่ชื่อเรื่องจับไว้—ข้ามแม่น้ำไม่ได้ เพราะยังหวงสิ่งใดอยู่ ผู้ถามไม่ได้หยุดอยู่ที่ภาพนั้น แต่ถามต่อว่าการกระทำใดมาก่อนผลที่กำลังเห็น
สิ่งที่หวงทำให้การเดินทางติดอยู่
เมื่อ “ข้ามแม่น้ำไม่ได้ เพราะยังหวงสิ่งใดอยู่” เดินมาถึงคำตอบ ตัวละครผูกเหตุไว้กับความยึดติดตามที่ต้นทางบันทึก ภาพแรกจึงไม่ได้มีไว้ให้กลัวอย่างเดียว แต่พากลับไปมองเจตนาในคราวที่ยังเลือกการกระทำได้
ผลที่ปรากฏใน “ข้ามแม่น้ำไม่ได้ เพราะยังหวงสิ่งใดอยู่” เป็นคำอธิบายของตัวละครในเรื่องนี้ ไม่ใช่สูตรให้เราเอาไปทายว่าคนยากจน คนป่วย หรือคนสูญเสียในวันนี้เคยทำอะไรมา
ลองดูว่ามือเรากำอะไรแน่นเกินไป
ใน “ข้ามแม่น้ำไม่ได้ เพราะยังหวงสิ่งใดอยู่” เจตนาไม่ได้ลอยแยกจากกิริยาที่ทำลงไป คำว่า “กรรม” ในเรื่อง ข้ามแม่น้ำไม่ได้ เพราะยังหวงสิ่งใดอยู่ จึงชวนดูการเลือกของตนเอง ไม่ใช่เอาไว้ตอบลัดว่าคนอื่นสมควรเจออะไร สังเกตสิ่งที่กำลังจับไว้จนมองทางเลือกอื่นไม่เห็น แล้วผ่อนพฤติกรรมที่เติมวงจรหนึ่งอย่าง