แสงสว่างกับปากที่ผิดกันราวคนละร่าง
เปตวัตถุ ตอนนี้เปิดด้วยความผิดปกติที่ชื่อเรื่องจับไว้—ร่างกายสว่างงาม เหตุใดปากจึงเหมือนหมู ผู้ถามไม่ได้หยุดอยู่ที่ภาพนั้น แต่ถามต่อว่าการกระทำใดมาก่อนผลที่กำลังเห็น
กายสำรวม แต่วาจาทิ้งบาดแผล
เมื่อ “ร่างกายสว่างงาม เหตุใดปากจึงเหมือนหมู” เดินมาถึงคำตอบ ตัวละครผูกเหตุไว้กับวาจาตามที่ต้นทางบันทึก ภาพแรกจึงไม่ได้มีไว้ให้กลัวอย่างเดียว แต่พากลับไปมองเจตนาในคราวที่ยังเลือกการกระทำได้
ผลที่ปรากฏใน “ร่างกายสว่างงาม เหตุใดปากจึงเหมือนหมู” เป็นคำอธิบายของตัวละครในเรื่องนี้ ไม่ใช่สูตรให้เราเอาไปทายว่าคนยากจน คนป่วย หรือคนสูญเสียในวันนี้เคยทำอะไรมา
ก่อนคำพูดถัดไปออกจากปาก
ใน “ร่างกายสว่างงาม เหตุใดปากจึงเหมือนหมู” เจตนาไม่ได้ลอยแยกจากกิริยาที่ทำลงไป คำว่า “กรรม” ในเรื่อง ร่างกายสว่างงาม เหตุใดปากจึงเหมือนหมู จึงชวนดูการเลือกของตนเอง ไม่ใช่เอาไว้ตอบลัดว่าคนอื่นสมควรเจออะไร ก่อนพูดหรือส่งข้อความ ลองถามว่าข้อความนั้นจริง จำเป็น และทำร้ายเกินเหตุหรือไม่