ความทรงจำเลือกฉายบางฉาก
วันที่เหงา เรามักจำมื้อดีๆ มากกว่าวันที่คุยกันไม่รู้เรื่อง ลองเขียนทั้งสิ่งที่คิดถึงและเหตุที่ความสัมพันธ์ไปต่อไม่ได้ ไม่ใช่เพื่อทำให้เขาเลว แต่เพื่อคืนภาพให้ครบ
หยุดวัดการหายดีจากจำนวนครั้งที่นึกถึง
การนึกถึงไม่เท่ากับถอยหลัง ดูสิ่งที่ทำหลังนึกถึงต่างหาก วันนี้ยังกลับมาทำงาน กินข้าว หรือคุยกับเพื่อนได้ไหม ความทรงจำอาจมาโดยไม่ต้องได้รับสิทธิ์กำหนดทั้งวัน
สร้างชีวิตที่ไม่ได้มีไว้รอแทนที่ใคร
กลับไปหากิจกรรมและความสัมพันธ์ที่ถูกพักไว้ จัดห้องใหม่เล็กน้อย หรือเดินเส้นทางที่ไม่ผูกกับความทรงจำเดิม เมตตาตัวเองในที่นี้คือไม่เร่งมีคนใหม่เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองยังมีค่า