ลูกเสีย

ร่างกายและบ้านยังจำกิจวัตร

ของเล่น ห้องนอน นัดแพทย์ หรือเสื้อผ้าที่เตรียมไว้อาจทำให้วันธรรมดากลายเป็นวันที่หนัก คู่ชีวิตอาจเศร้าคนละจังหวะ คนหนึ่งอยากเก็บของ อีกคนอยากจัดทันที คุยเป็นช่วงสั้นและชะลอการตัดสินใจที่ย้อนกลับไม่ได้

ความรู้สึกผิดชอบตั้งคำถามเดิม

ใจอาจย้อนหานาทีที่น่าจะทำต่างออกไป ควรแยกข้อมูลทางการแพทย์หรือเหตุการณ์ที่ตรวจสอบได้จากอำนาจที่เราไม่มี หากยังติดอยู่กับภาพเหตุการณ์ ฝันร้าย หรือคิดว่าตัวเองไม่ควรมีชีวิตต่อ ให้พบผู้เชี่ยวชาญด้านการสูญเสีย

ไม่ต้องทำให้การจากลามีเหตุผลทางกรรม

ไม่มีใครควรเดาว่าลูกหรือพ่อแม่ทำอะไรมา คำสอนเรื่องกรรมไม่ใช่เครื่องตัดสินผู้สูญเสีย สิ่งที่ทำได้ในปัจจุบันคือดูแลชีวิตที่ยังอยู่ รักษาความทรงจำ และไม่ปล่อยให้ความเจ็บต้องอยู่ลำพัง