ทางฝึกต้องลงมาถึงการใช้ชีวิต
เมื่อมีเรื่องยาก อย่าหยิบเพียงสมาธิมาแทนการพูดจริงหรือการกระทำที่รับผิดชอบ
การพูดจริงโดยไม่ทำร้าย เลี้ยงชีพโดยไม่เบียดเบียน รู้ทันใจ และตั้งมั่นก่อนตัดสินใจ เกื้อหนุนกัน มรรคจึงไม่ใช่การนั่งสงบอย่างเดียว
ขอบเขตของ มรรค
อย่าใช้คำว่า “มรรค” เป็นคำตัดสินผู้ป่วย ผู้มีหนี้ หรือผู้กำลังสูญเสีย หน้านี้ชวนใช้ มรรค ส่องการกระทำของตน แล้วเปิดทางให้อ่านต้นฉบับต่อ
ที่มา
- ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร พระไตรปิฎกเล่ม 4 ข้อ 15 — มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย