บทสวดและคำอ่านไทย
อะทาสิ เม อะกาสิ เม ญาติมิตตา สะขา จะ เม
เปตานัง ทักขิณัง ทัชชา ปุพเพ กะตะมะนุสสะรัง
นะ หิ รุณณัง วา โสโก วา ยา วัญญา ปะริเทวะนา
นะ ตัง เปตานะมัตถายะ เอวัง ติฏฐันติ ญาตะโย
อะยัญจะ โข ทักขิณา ทินนา สังฆัมหิ สุปะติฏฐิตา
ทีฆะรัตตัง หิตายยัสสะ ฐานโส อุปะกัปปะติ
โส ญาติธัมโม จะ อะยัง นิทัสสิโต
เปตานะ ปูชา จะ กะตา อุฬารา
พะลัญจะ ภิกขูนะมะนุปปะทินนัง
ตุมเหหิ ปุญญัง ปะสุตัง อะนัปปะกันติ ฯ
ความหมายของบทนี้
คาถาจากติโรกุฑฑสูตรว่าด้วยญาติผู้ล่วงลับและการอุทิศทาน เน้นการระลึกถึงผู้จากไปด้วยการทำกุศล ไม่ใช่คำรับรองว่าเรารู้สภาพของผู้ตาย
ที่มา: หนังสือมนต์พิธี หน้า 135
ดูต้นฉบับ