บังสุกุลตาย

ความหมายของบทนี้

สังขารทั้งหลายไม่เที่ยง มีความเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา เกิดขึ้นแล้วก็ดับไป ความสงบระงับแห่งสังขารเหล่านั้นเป็นสุข