คำอ่านไทย
อะตีตัง นานฺวาคะเมยยะ นัปปะฏิกังเข อะนาคะตัง
ยะทะตีตัมปะหีนันตัง อัปปัตตัญจะ อะนาคะตัง
ปัจจุปปันนัญจะ โย ธัมมัง ตัตถะ ตัตถะ วิปัสสะติ
อะสังหิรัง อะสังกุปปัง ตัง วิทธา มะนุพฺรูหะเย
อัชเชวะ กิจจะมาตัปปัง โก ชัญญา มะระณัง สุเว
นะ หิ โน สังคะรันเตนะ มะหาเสเนนะ มัจจุนา
เอวัง วิหาริมาตาปิง อะโหรัตตะมะตันทิตัง
ตัง เว ภัทเทกะรัตโตติ สันโต อาจิกขะเต มุนีติ
Romanized Pali
Atītaṃ nānvāgameyya, nappaṭikaṅkhe anāgataṃ
Yadatītaṃ pahīnaṃ taṃ, appattañca anāgataṃ
Paccuppannañca yo dhammaṃ, tattha tattha vipassati
Asaṃhīraṃ asaṅkuppaṃ, taṃ vidvā manubrūhaye
Ajjeva kiccamātappaṃ, ko jaññā maraṇaṃ suve
Na hi no saṅgaraṃ tena, mahāsenena maccunā
Evaṃ vihārimātāpiṃ, ahorattamatanditaṃ
Taṃ ve bhaddekarattoti, santo ācikkhate muni
ความหมายของบทนี้
ไม่ย้อนตามสิ่งที่ล่วงไปแล้ว ไม่เพ้อหวังสิ่งที่ยังมาไม่ถึง แต่เห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นให้ชัดและเร่งทำกิจที่ควรทำในวันนี้ เพราะไม่มีใครรู้ว่าความตายจะมาถึงเมื่อใด ผู้ที่อยู่อย่างไม่เกียจคร้านทั้งกลางวันและกลางคืน พระมุนีเรียกว่าเป็นผู้มีราตรีเดียวอันเจริญ